అజ్ రాత్ షహార్ కే సాత్

ఈ బుజారం సందెపూట

మొన్నరాని మూలుగతో కల్సీ

మూకుట్లో ఎగిన

ఎద్దు తునకలు

బెంగళూర్ పోవుడు ఐత లేదు గానీ

ఛలో ‘బెంగళూర్ డేస్’ దేఖెంగే

అరే పారు పారు

ప్యార్ హుహారే తుమ్ పర్

జ్యాదా ముస్కురావో మత్ ప్యారే ముస్కాన్

నజర్ న లగ్ జాయే

చాయ్ కా ప్యాస్ లగ్రే మియా

‘తో చల్ ఛార్మినార్ కే తరఫ్’ అంటూ దోస్తు గొంతు

చారెడు చారెడు దోసి

మాకోసమే కట్టిచ్చినవా ఏంది

సూడంగానే దిల్ ఖుష్ ఐతది

..............................................

అరే ఉపర్ దేఖ్ చాంద్

‘ఏం చుప్పనాతిది భై అది’

మబ్బుల్లకి పోవుకుంటా, అచ్చుకుంటా పరశీకాలడ్తది

.......................................................

మౌసమ్ అంటే రంజాన్ దే భాయ్

పేట్ భర్ ఖానా సస్తే మే మిల్తా,

ఓ భీ మస్త్ హాట్కే

గంతే... గంతే...

భాయ్ ఔర్ ఏక్ రోల్...

...............................................

ఆరే రేపు బ్యాంక్ బంద్,

జేబుల  పైసల్ గుడ లెవ్

ఇంకేంది ఏ‌టి‌ఎం ఏడుందో ఎతుకుడే

తిన్నదరిగే దాకా

‘నీయవ్వ ఈ బాడ్కవ్ అచ్చినకాడికెళ్లి

పైసల్ దొర్కుత లెవ్’ అంటూ

పైసల్ రాని ఏ‌టి‌ఎం ముంగట

నడివయస్సు నామాల గొణుగు

ఇగ లోపట్కి పోయి సూసుడు అవసరమా

చల్ పీఛేముడ్

..............................................................

‘కాచిగూడ కాచి వడపోస్తే

కప్పు టీ’

‘ఏం జెప్పినవ్ అలిశెట్టి’ అనుకుంటా

మల్లో చాయ్ దూప తీర్సుకొని

ఇంటికి రస్తా పట్టినం.

పానం సల్లవడ్డది

ఆవును తిన్నంక
దాని గుండెను తిన్నంక
ముడుసు లేని వెలితితోనే
వెన్నుపూసతో జతగూడిన
ఒక్కో ముక్క ముద్దలో కలిసి
గొంతులోకి దిగుతుంటే
ఆకలి ఖాళీ కడుపు నిండి
నిజంగానే పానం సల్లవడ్డది

దొబ్బ, గుండె, కార్జాల కోసం
కొట్లాట జరిగేచోట
పోగు, పోగుకు వాటిని సమానంగా పంచడం
మాకు చియ్యతో పెట్టిన విద్య

ఇక్కడ ఆవును కోసినా రక్తమే
ఆవును తిన్నా రక్తమే
మాంసం తింటున్నందుకు
నెత్తురు పారుతున్న దేశం
దేహాలు మృతదేహాలు అవుతున్న దేశం
ఇది నాగరిక అనాగరిక దేశం

ఎవడ్రా ఇక్కడ
మనుషులంతా సమానం అన్నది
జంతువులంతా సమానం అన్నది
ఒక్కసారి వాడికి
ఈ దేశపు మూర్ఖ చిత్రాన్ని చూపించండి
'All are equal but some are more equal' అన్న
వాస్తవ దృశ్యం ఏమైనా అర్థమవుతుందో చూద్దాం

లేకపోతే వాన్నోసారి
ఇటు పట్టుకరండీ
చూసి తట్టుకుంటానంటే
ఆవును తిన్నందుకు పారిన
అలగా జనాల నెత్తురు చూపిస్తాం

('శివరాత్రి సుధాకర్, విజయ్ సాధు'లతో కలిసి)

పోగు

పొద్దున్నే కాసేపలా బయట
గాలికి తిరిగి
తెల్లని గోడ మలుపు తిరగ్గానే
అప్పుడే కోసిన ఎర్రని మాంసం
పోగును ఎత్తుకుందాం అనుకుంటుండగా 
ఎక్కడో ఓ అనుమానం
'భాయ్ గోష్ భైల్ కా? యా భైన్స్ కా'? అని అడిగా
'గాయ్ కా భాయ్' అని అతడి
నగుమోము సమాధానం
రెండు పోగులెత్తుకొని ఇంటికి పయనం

ఒకానొక ఉదయం

ఎన్ని ఉదయాలు
సూర్యోదయాన్ని చూడకుండా గడిచిపోయాయి

అయినా నీ మోములోనే
ఎన్ని సూర్య, చంద్రోదయలు చూల్లేదూ...

ఈ ఉదయం ఎంత దుర్మార్గమైనది
నువ్వు పక్కన లేవని గుర్తు చేయడానికి కదూ
నన్ను మేల్కొలిపింది

బతుకు

ఏదో తెలియని ఒంటరితనం
వెన్నాడుతున్నప్పుడు
గ్లాసులో కాసిన్ని మంచు ముక్కలు
వేసుకొని మెడపైకి పోతాను

చల్లగా గాలులు మేనిని తాకుతున్నప్పుడు
నీ వెచ్చని కౌగిలికై వెనక్కి తిరిగి చూస్తాను
నువ్వుండవు
కానీ దూరంగా వెన్నెల
అచ్చంగా ఒంటరి నక్షత్రానికి తోడుగా

సరిహద్దులు లేని ప్రేమ

ప్రియా...
నిన్ను ప్రేమించడమంటేనే
నీ విముక్తి కాంక్షను ప్రేమించడం
నేనున్న దేశపు యుద్ధోన్మాద
కాంక్షను ద్వేషించడం

రా ప్రియా రా...
ఈ సరిహద్దుల గోడలు కూలగొట్టి
హద్దులంటూ లేని ప్రపంచాన్ని నిర్మిద్దాం

'యుద్ధమెప్పుడూ పాలకులదే
ప్రేమేన్నడూ ప్రజలదే' అని
మళ్ళీ మళ్ళీ నిరూపిద్దాం

Come on dear,
Tie your heart to mine,
Let us spread love
To defeat this bloody War

కల

సంద్రంలోతు నవ్వు పిల్ల
చూపుల గాలం వేసే కనుల పిల్ల
మళ్ళొసారి రావూ
మబ్బులకు తాళ్ళుకట్టి ఊయలుగుదాం
వెన్నెలకు నిచ్చెనేసి ఆరోహణ చేద్దాం
ఆకాశంలో చుక్కలను కలుపుతూ
ఓ అందమైన ముగ్గుగీద్దాం

అది కుదిరేపని కాదంటావా
అయితే
ఓ వానకాలపు నడిరేయి జాము
వెన్నెల వెలుగులో
చుక్కలను చూస్తూ
ఒక నడక కలిసి నడుద్దాం
కాసేపలా
సంద్రం పక్కన సేద తీరుదాం

మళ్ళీ ఓసారి రా పిల్ల
మరచిపోలేని జ్ఞాపకల్ని మరిన్ని పంచుకుందాం