ప్రేమ పునాదులకై

యుగపురుషుడని పూజిస్తూనే
వాడి తల్లిని
గుర్రంతో రమింపజేసిన
అశ్వమేధయాగాన్ని అద్బుతమని
పొగిడే sexual perverts

కోరి వచ్చిన అమ్మాయి ముందు
False prestageకి పోయి
ముక్కు చెవులు కోసి పంపిన
నపుంసక 'వీరుడి' వారసులు

చెట్లపై, పుట్టలపై
కుండలలో స్ఖలిస్తే పుట్టారన్న
పుక్కిటపురాణాలను
ప్రచారం చేసే మూర్ఖులు

వాళ్ళ గ్రంధాలు, పురాణాల నిండా
కామసూత్రమే ఉంటే
వాళ్ళు ప్రేమనెట్ల భరిస్తారూ

వాళ్ళను తన్నడమే కాదు
వాటిని కాలబెట్టందే మార్పురాదు

ప్రేమను నిరాకరించిన
ఆయాణాలను, ఆరథాలను
కాలబెట్టాల్సిందే

ముక్కు చెవులు కోసి
ఈ వెదవలకు ఆదర్శమైన వాడి
విగ్రహాలను బద్దలుకొట్టాల్సిందే
వాటి సమాధులపైన
ప్రేమ పునాదులు నిర్మించాల్సిందే

కవిత్వం

ఖాళీగా కూర్చున్నప్పుడు
కలం నుండి జాలువారేది
కాదు కవిత్వం
కాలే కడుపుల
మంటల జెండా అది

మండే బొగ్గుల్ని 
దోసిల్లో పట్టిన వాడే
గుప్పిట గుండెను పట్టినట్లు
వాక్యం రాయగలడు

యాభై డిగ్రీల ఎండలో
కాళ్లకు చెప్పుల్లేకుండా
పాదాలు మాడుతున్న
పొట్టకూటికై నడిచివాడే
కవిత్వానికి చుక్కాని కాగలడు

.....………….....…………

చావుకి, పండక్కి తేడా
వాడికి తెలుసేమో
వాడి కడుపుకు మాత్రం
దరువేస్తూ, చిందేస్తూ
నుదుటితో తీసిన రూపాయి బిళ్ళలతో
గుప్పెడు, గుప్పెడంటే గుప్పెడు
గింజల్ని కొని నాలుగు సోలల నీళ్లలో
ఉడికిస్తే గాని సగం తీరని
వాడి ఇంటి మనుషుల ఆకలి

ఆకలికి మాడిన పేగుల
యాసిడిటి శబ్దాలను రాయి
అదే కవిత్వమవుతుంది

కవిత్వం ఎక్కడినుండో ఊడిపడదు
కాళ్ళలో పల్లెర్లు దిగిన
పరిగేరడం ఆపని అవ్వ

మోటగొడుతూ గొంతెండిన
గుక్కెడు నీళ్లకు మోటాపితే
వీపున పడే చర్ణకోల అచ్చులు

కుమ్మరి కుండ
కమ్మరి పొయ్యి
సాలేల మగ్గం
మంగలి కత్తి
మాదిగ దప్పు
చూస్తే ప్రతిదీ వస్తువే
వాళ్ల మాటలే శిల్పం

వాళ్ళ బతుకు రాయకగానీ
రాస్తే అదే కవిత్వమై
కావ్యమై పలకరించదు

(Kavi Yakoob అన్న 'సరిహద్దు రేఖ' ముందుమాట చదివి వినిపించాక, హంట్ చేసిన వాక్యాలకు స్పందన.వినగానే కావలించుకోవలనిపించింది ఎందుకో ఆగిపోయా. ఇదిగో ఇప్పుడు కవిత్వమై కావలింతను పంపుతున్నా)

సూఫీకి ప్రేమలేఖ

ప్రియమైన సూఫీ
కుంకుమపూల పరిమళమా
ఆపిల్ తోటల సోయగమా
ఉరకలెత్తే నదుల సంగమమా

నేను ప్రియతమ
నీలాగే భంగపడ్డదానను
ప్రేమకు గుర్తుగా కట్టబడ్డదానను

ఇంకా గుర్తుపట్టలేదా
ఓ నా పోరు సూఫీ
నేను గజల్ ని

ఇప్పుడు నిన్ను చూస్తుంటే
కళ్ళు నీటిని ఎర్రగా స్రవిస్తున్నాయే తల్లి
నీ దేహానికి వచ్చిన ఎరుపు
కుంకుమ పూల మెరుపు అనుకున్న
అది ఇన్నెండ్లుగా పారుతున్న నెత్తురా!

కడుపు చించుకుంటే కాళ్ళమీద పడుతుందన్నట్లు
నీది నాది ఒకే కథ కదనే
మనల పాలించిన రాజులకు
భోగాలు, భాగ్యాలు
మనకు మిగిలింది ఎప్పటిలా కన్నీళ్లే
కమిలిపోయి, కాలిపోయి
రాలిపోయిన దేహాలు

నీ 'ప్రజాభిప్రాయ సేకరణ'
నా 'యధాతథ ఒప్పందం'
ఎన్నడూ కాగితాలు దాటి బయటకి రాలేదు
చరిత్రలో మూలుగుతూ ఉన్నాయో!
లేక చెదలైన తిన్నదో ఏమో!
ఆధారాలు చూపిన నమ్మని
మూఢ భక్తుల కాలం ఇది సూఫీ

నిన్ను పెల్లెట్లతో ఛిద్రం చేస్తున్న ఈ సైన్యమే
నీ బిడ్డల ఇంటినుండి పట్టుకపోయి చంపి
ఎదురుకాల్పులు కథలల్లుతున్న ఈ సైన్యమే
నా బిడ్డల రెండు లక్షల మందిని చంపింది
నీ దగ్గర తల్లుల ముందు బిడ్డలను,
బిడ్డల ముందు తల్లులను చెరుస్తున్న ఈ సైన్యమే
నా బిడ్డల చెరిచింది
మనది ఒకటే కథ సూఫీ

నా బిడ్డల అంత మంది చంపినా, చేరిచిన
ఇంకా నా దేశమని లొంగబడి బతుకుతూ నేను
మట్టిని, మట్టికింద ఉన్న సంపద కోసమే తప్ప
మట్టిని కాపాడే మనుషుల ప్రేమించని వాళ్ళు నావాళ్ళు ఎట్లయితరు?
నన్ను ఓటుగా తప్ప మనిషిగా చూడని వ్యవస్థ నాదెట్లయితది?
బిడ్డల చంపుకునే దేశం ఒకదేశమేనా? అని
నేను వదిలిన ఆయుధాన్ని అందుకుని
తిరగబడుతూ నీవు

పోరాడవే తల్లి పోరాడు
నీ సూఫీ గాయాలను
నా గజల్ గొంతులో వినిపిస్తా
నీవు విముక్తి అయ్యేదాక, అయ్యాక
ఎప్పటిలాగే సూఫీ గజల్ జుగల్ బందీ వినిపిద్దాం
పోరాడవే తల్లి పోరాడు
నీ పోరాటాన్ని నా గొంతుతో కాపలకాస్తాను

బోలెడంత ప్రేమతో
నీ గజల్

(సంజయ్ కాక్, పర్వేజ్ బుఖారీలకు ప్రేమతో)

Happy B'day dear

నిత్యం తలనిండా  మల్లెపూలు తురమడం వల్లేమో

తను రాకను తెలియజేస్తూ మలయాళీ మల్లెపూల పరిమళం

విప్పారిన నేత్రాల చెవుల పిల్లా

సిగ్గుతో బుగ్గలేరుపెక్కే నవ్వుల పిల్లా

పసిప్రాయం పోగొట్టుకోని పడుచుపిల్లా

నువ్వు నీలాగే చిరకాలం వర్ధిల్లు

కడలి

1
కష్టాల కడలి
కన్నీళ్ల కడలి
అలలై పోటెత్తుతూ కడలి 
ఆనంతాన్ని దాచుకున్న కడలి 
అయిన అణువంత అహం లేని కడలి

ప్రవహిస్తున్న నదులతో 
సంగమిస్తూ కడలి 
తీరంతో సయ్యాటలో కడలి 
తీరంలో సయ్యాటలు చూస్తూ కడలి 
ప్రేమై కడలి
ప్రేమకి సాక్షమై కడలి

అమ్మ ఒడిలా అలయ్యి 
ఊయలుపుతూ కడలి 
అలలతో ఆడుతుంటే
చూస్తూ మురిసిపోతూ కడలి 
ప్రియురాలి ఊసుల్ని వింటూ కడలి 
ప్రియుడ్ని గుండెలకు హత్తుకుంటూ కడలి

2 
రెండు సరిహద్దులను 
కలిపే వంతెనై కడలి 
సరిహద్దును పహారా కాసే
నిగాహ్ నేత్రమైన సెంట్రీ కడలి

జనమై కడలి
జనసందోహమై కడలి
ఊపిరై కడలి
ఉద్యమమై కడలి
దళమై కడలి
దళాన్ని పొత్తిళ్ళల్లో 
దాచుకుంటూ కడలి

నిశీధి వేళా
రేపటి ప్రభాతానికై 
వ్యూహం పన్నుతు
తుఫాను ముందు
ప్రశాంత కడలి

కడలి

చిలిపి పిల్ల
చిత్రాల పిల్ల

కథల పిల్ల
కైతల పిల్ల

జనసంద్రంలో ఒంటరితనాన్ని
ఒంటరితనంలో జనసంద్రాన్ని వెతుకుతూ
అగ్నిపర్వతాలు లోపల బద్దలవుతున్నా
అందమైన నవ్వులు రువ్వుతూ పిల్ల

నిగాహ్ నిగ్గు తేల్చా
కవిత్వమై జ్వలిస్తున్న పిల్ల
అక్షరాలు అలలు
పదాలు తుఫానులు
వాక్యాలు ప్రళయాలు

అలలు
తుఫానులు
ప్రళయాలు
వెరసి కడలి

ఎల్లప్పుడూ

నేను ఈర్షగా లేను
నా ముందుకు వచ్చిన దేనిపైననూ

రా...
నీ భుజాలపై ఒక మనిషితో
రా...
నీ కురులల్లో వందలాది మందితో
రా...
నీ పాదాలు, ఎద మధ్య వేలాది మందితో
రా...
అవధుల్లేని సంద్రంలో కలిసేందుకు పారే
పూర్తిగా మగాళ్లతో మునిగిన నదిలా,
శాశ్వత కడలి అలల వద్దకు, కాలానికి

రా...

వాళ్ళందరిని తీసుకుని

నీకై నేను వేచిచూచే చోటకి
మనం ఎప్పటికి ఒంటరిగానే ఉంటాం.
మనం ఎప్పటికి నీవు, నేనుగానే ఉంటాం.
మన జీవితాన్ని మొదలుపెట్టేందుకు
పృథ్విపై ఒంటరిగా

(పాబ్లో నెరుడా 'Always'కి స్వేచ్చానువాదం.)